غزل شمارهٔ ۱۰۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دلا چو شیوه ی رندی نمی رود از پیش
۲
بجوی گنج سلامت ز کُنج خانه ی خویش
۳
چه شکوه ها که ندارم ز دست نوش لبان
۴
که نوش می ندهند و همی زنندم نیش
۵
چو خار نیزه شد این دشمنان طعنه گذار
۶
چو گل دو رویه شد این دوستان دشمن کیش
۷
به زیر خرقه چه زنّارها که پنهان است
۸
فغان ز شیوه ی این صوفیان نا درویش
۹
جراحت دل ما گر نمی کنی مرهم
۱۰
روا مدار فشاندن نمک مرا بر ریش
۱۱
طریق اگر به سیاهی است گر به آب حیات
۱۲
خیال زلف و لبت می روند پیشاپیش
۱۳
تصوری که به وصل تو دارد ابن حسام
۱۴
برون نمی رودش زین دل محال اندیش