غزل شمارهٔ ۱۵۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دل را حضور نیست دمی بی حضور او
۲
خرم دلی که شاد بود با سرور او
۳
پویندگان وادی ایمن توقُّفی
۴
باشد که لمعه ای بدرخشید ز نور او
۵
سالک به اهتمام ارادت وصال یافت
۶
موسی و ذرّه ای ز تجلّی و طور او
۷
درس زبور عشق به عشّاق می دهند
۸
داوود را ترنّم زیر زبور او
۹
آن را که در بهشت لقا وعده کرده اند
۱۰
او را چه التفات به حور و قصور او
۱۱
اسرار دنیوی چه متاعیست پر غرور
۱۲
هان تا مگر نفریبد غرور او
۱۳
ابن حسام تا نشوی ملتغت به غیر
۱۴
پرهیز کن ز آتش قهر غیور او