غزل شمارهٔ ۱۵۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
من مرغ آشیانه قسدم به دام تو
۲
ز آرامگه رمیده و یک چند رام تو
۳
ای ساکنان کوی ترا چشم روشنی
۴
از خاک آستانه عرش احترام تو
۵
روح ملک به جبهه بساید هزار بار
۶
خاکی که بر کشند برو نقش نام تو
۷
زنده شود به بوی تو عظم رمیم من
۸
بر خاکم ار رسد قدم خوشخرام تو
۹
روی تو روز روشن و زلفت شب سیاه
۱۰
فرخنده باد روز و شب و صبح وشام تو
۱۱
خوش می کشد به دایره خط زمرُّدی
۱۲
برگرد شکَّرت لب یاقوت فام تو
۱۳
تا نسخ کرد ثلث عذارت خط غبار
۱۴
نصفی خسوف یافت ز ماه تمام تو
۱۵
باشد صباح دور قیامت صبوح من
۱۶
آن شب که جرعه ای بدهندم ز جام تو
۱۷
ابن حسام باده ی گلگون من ز دست
۱۸
پاینده باد عشرت شرب مدام تو