متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ابن حسام خوسفی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دلم به چشم تو آمد به دودمان سیاه
۲
حذر نکرد همانا ز خان و مان سیاه
۳
ز قید زلف تو پرهیز می کند دل من
۴
چنانکه مار گزیده ز ریسمان سیاه
۵
زبان برید قلم راز من هویدا کرد
۶
سرش بریده که در من کشد زبان سیاه
۷
فغان که صومعه گیران دورنگ و زّراقند
۸
به درعه های سفید و به طیلسان سیاه
۹
شبی دراز به باید که من بپردازم
۱۰
شکایت سر زلف تو با شبان سیاه
۱۱
چو خط سبز تو بگرفت طرف چشمه نوش
۱۲
خضر به آب حیات امد از مکان سیاه
۱۳
نشان خال تو بر دل نگاشت ابن حسام
۱۴
که هرگزش مرواد از دل آن نشان سیاه
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.