غزل شمارهٔ ۱۶۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تو را که درد نباشد به درد من نرسی
۲
به اشک سرخ و به رخسار زرد من نرسی
۳
تو گرم و سرد جهان چون ندیده ای چه عجب
۴
اگر به سوز دل و آه سرد من نرسی
۵
ز گرد چهره ی من آستین دریغ مدار
۶
کز آستانه چو رفتم به گرد من نرسی
۷
بخورد خاک درت روی خاک خورده من
۸
چرا به غور رخ خاک خورد من نرسی
۹
خبر نداری از اندوه و درد ابن حسام
۱۰
به درد من نرسی تا به درد من نرسی