شمارهٔ ۲۰ - در مدح خاقان کما الدین ابو القاسم محمود ارسلان خسرو توران
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای از رخت فگنده سپر ماه و آفتاب
۲
طعنه زده جمال تو بر ماه و آفتاب
۳
زان جا که راستیست ندارند در جهان
۴
پیش رخ تو هیچ خطر ماه و آفتاب
۵
بندند، گردهی تو اجازت ، چو بندگان
۶
در خدمت رخ تو کمر ماه و آفتاب
۷
از زلف تو ربوده نشان مشک و غالیه
۸
وز روی تو گرفته اثر ماه و آفتاب
۹
از ماه و آفتاب بهی تو ، که نیستند
۱۰
با دو عقیق همچو شکر ماه و آفتاب
۱۱
در صف نیکوان بمقام مفاخرت
۱۲
خواهند از رخ تو نظر ماه وآفتاب
۱۳
باشند با جمال تو حاضر بوقت لهو
۱۴
در بزم شهریار بشر ماه و آفتاب
۱۵
محمود ، صفدری ، که ز لطف و ز عنف او
۱۶
گیرند بار نفع و ضرر ماه و آفتاب
۱۷
خاقان کمال دولت و دین ، آن که بر فلک
۱۸
از سهم او کنند حذر ماه و آفتاب
۱۹
بر خصم او کشیده سنان چرخ و روزگار
۲۰
در پیش او گرفته سپر ماه و آفتاب
۲۱
بفزود ملک و دولت او عز و جاه شرع
۲۲
چنان که لون و طعم و ثمر و ماه وآفتاب
۲۳
از شخص او نبوده جدا جاه و مفخرت
۲۴
وز حکم او نکرده گذر ماه و آفتاب
۲۵
بنموده بر ولی و عدو ذاتش آن اثر
۲۶
کندر قصب نمود و گهر ماه و آفتاب
۲۷
آفاق را فروغ ز جاه و جلال اوست
۲۸
جاه و جلال اوست مگر ماه و آفتاب
۲۹
شاها ، نهند ، گر تو اشارت کنی ، بفخر
۳۰
بر خاک بارگاه تو سر ماه و آفتاب
۳۱
بر آتش عزیمت تو ، وقت التهاب
۳۲
باشند کمترینه شرر ماه و آفتاب
۳۳
تو ماه و فتابی و زان در جبال شد
۳۴
محض سخا و عین هنر ماه و آفتاب
۳۵
با شور صولت تو هبا سیل و صاعقه
۳۶
با نور طلعت تو هدر ماه و آفتاب
۳۷
در راه تو با قطار شرق و غرب
۳۸
دارند شغل و پیشه سفر ماه و آفتاب
۳۹
با عزم و با بقای تو در سرعت و ضیا
۴۰
ننهاده گام و نازده پر ماه و آفتاب
۴۱
بر قمع دشمنان تو هر لحظه می کشند
۴۲
منزل بجایگاه دگر ماه و آفتاب
۴۳
از گنج سعد هر شب و هر روز پیش تو
۴۴
آرند تحفه فتح و ظفر ماه و آفتاب
۴۵
تا مانده اند سخرهٔ فرمان ایزدی
۴۶
در قبضه قضا و قدر ماه و آفتاب
۴۷
بادا نگون لوای بقای عدوی تو
۴۸
چنان که در میان شمر ماه و آفتاب
۴۹
آثار اصطناع تو برخورد و بزرگ
۵۰
و اعلام انتفاع تو بر ماه و آفتاب
۵۱
از روی ورای تو به شب و روز در سپهر
۵۲
دیده ضیا و یافته فر ماه و آفتاب
۵۳
از تارم سپهر بچشم مناصحت
۵۴
در دولت تو کرده نظر ماه و آفتاب