شمارهٔ ۴۹ - در مدح شمس الدین وزیر
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
کریمی ، که رسم معلی نهاد
۲
بزرگی ، که راه ایادی گشاد
۳
اجل شمس دین پیمبر ، کزوست
۴
رخ فضل تازه ، دل عقل شاد
۵
ز آبا و از امهات جهان
۶
چنو هیچ فرزند صالح نزاد
۷
تبار و نژادش بزرگند و اوست
۸
چراغ تبار و جمال نژاد
۹
ز آثار او زینت جود و علم
۱۰
بایام او رونق دین و داد
۱۱
ز مجد و معالیست او را سرشت
۱۲
ز جود و ایادیست او را نهاد
۱۳
چه ماند از دقایق که طبعش ندید؟
۱۴
چه مانداز دفاین که دستش نداد؟
۱۵
ز حزمش گرفتست آرام خاک
۱۶
ز عزمش ربودست تعجیل باد
۱۷
شده فتح را داد او راهبر
۱۸
شده بحر را جود او اوستاد
۱۹
بیفراخت اعلام فضل و کرم
۲۰
بدان طبع پاک و بدان دست راد
۲۱
بیک صدمت کین او بدسگال
۲۲
ز پای اندر آمد ، ز دست او فتاد
۲۳
همی تا بخوانند اهل خرد
۲۴
تواریخ کیخسرو و کیقباد
۲۵
ز دور سپهر وز شیر نجوم
۲۶
نصیبش همه عز و اقبال باد