شمارهٔ ۷۹ - در مدح اتسز خوارزمشاه
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ببرد از من بناگاهان هوای مهر آن دلبر
۲
نشاط از جان قرار از دل توان از تن خرد از سر
۳
لب و خود و رخ و خط وی و جز او کرا دیدی
۴
خط از سنبل رخ از لاله خدا ز سوسن لب از شکر؟
۵
بری پیدا دلی پنهان رخی زیبا قدی نازان
۶
قد از سرو و رخ از ماه و دل از آهن بر از مرمر
۷
بقد و زلف و جعد و طره بر دست آن صنم گویی
۸
گره از دام و پیچ از تاب و رنگ از شب خم از چنبر
۹
بسان نور و فر و عکس لون چهر او ناید
۱۰
گل از گلبن در از دریا مه از گردون می از ساغر
۱۱
تو گویی شم و نم و دم و خوی بر دست شخص او
۱۲
خوی از خیری دم از باده نم از نرگس شم از عنبر
۱۳
چو باد و ابر و دود و برق آید در وثاق من
۱۴
غم از رو زن بلا از کوی و رنج از بام و جور از در
۱۵
نبرد فهم و وهم و مهر و امید اندر گیتی
۱۶
امید از وصل و مهر از یار و وهم از شاه و فهم از زر
۱۷
شهنشاهی که رسم و راه و روی و خوی او بستد
۱۸
فروغ از روز و نور از شمع و زیب از ماه و فر از خور
۱۹
ببزم و رزم و حزم و عزم گویی عاریت دارد
۲۰
کف از حاتم هش از رستم تن از بیژن دل از حیدر
۲۱
بخشم و حلم و عفو و طبع بردارد اگر خواهد
۲۲
رگ از خاک و تگ از باد و نم از آب و تف از آذر
۲۳
جهان را خسرو و سلطان و شاه و شهریار آمد
۲۴
چه از دولت چه از طالع چه از منظر چه از مخبر
۲۵
بعهد و دهر و شهر و چرخ خالی کرد عهد او
۲۶
زمین از رنج و دهر از جور و چرخ از نحس و شهر از شر
۲۷
جهاندارا ، سپاه و خیل و فوج و لشکرت دارد
۲۸
دل از آهن تن از جوشن سر از خفتان بر از مغفر
۲۹
شده ملکت بتو خوب و بدیع و دلکش و زیبا
۳۰
چو طبع از باغ و راغ از شاخ و شاخ از برگ و برگ از بر
۳۱
بخشت و تیغ و شل گرفته پیش تو آرند
۳۲
پلنگ از شخ هز بر از که نهنگ از بحر و شیر از بر
۳۳
تویی خورشید و شاه و شیر و سلطان اندرین عالم
۳۴
هم از همت هم از حشمت از هیبت هم از گوهر
۳۵
شده حضرت بتو خو بدیع و دلکش و روشن
۳۶
چو شمع از شان کمان از شاخ و درع از حلقه تیر از پر
۳۷
همی تا رنگ و بوی و جلد و نام تو پدید آرد
۳۸
زر از سیم و می از آب و خز از موی و گل از عبهر
۳۹
مبادا خالی و فرد و تهی هر روز خسرو را
۴۰
دل از شادی و لب از خنده کف از جام و سر از افسر