متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
رشیدالدین وطواط · قصاید

شمارهٔ ۱۲۴ - نیز در ستایش شمس‌الدین وزیر

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای صدر سروران زمانه باتفاق
۲
جود تویی نهایت و بر تویی نفاق
۳
تو شمسی و ز نور تو حساد محترق
۴
آری ستاره را بود از شمس احتراق
۵
ایام با مخالف تو هست در خلاف
۶
اقبال با موافق تو هست در وفاق
۷
مهر مناقب تو شده ایمن از زوال
۸
ماه فضایل تو شده فارغ از محاق
۹
با هر نشاط ناصح جاه تو گشته جفت
۱۰
وز هر مراد حاسد صدر تو مانده طاق
۱۱
در پیش رأی تو ز سعادت بود دلیل
۱۲
در زیر زین تو ز سیادت بود براق
۱۳
ای آفتاب حشمت تو دایم الضیا
۱۴
وی بارگاه دولت تو عالی الرواق
۱۵
تو ساکنی بخطهٔ خوارزم وصیت تو
۱۶
چون صبح منتشر شده در بغهٔ عراق
۱۷
عقد معالی ار تو فزونست اتظام
۱۸
کار ممالک از تو گرفتست اتساق
۱۹
کرده دل ولی تو لذات را نکاح
۲۰
داده تن عدوی تو راحات و اطلاق
۲۱
انصاف ملک را بجناب تو اجتماع
۲۲
اعدای شرع راز نهیبت تو افتراق
۲۳
تابر سپهر پیکر جوزا کند طلوع
۲۴
تا بر میان پیکر جوزا بود نطاق
۲۵
بادا منازعان ترا باعنا وصال
۲۶
بادا معاندان ترا از طرب فراق
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.