Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
رشیدالدین وطواط · قصاید

شمارهٔ ۱۷۳ - هم در مدح اتسز

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زهی خلق در لشکر آلای او
۲
فلک پست با قدر والای تو
۳
زمانه بریده ، جهان دوخته
۴
لباس معالی ببالای تو
۵
مزین شده گردن و گوش فضل
۶
بلفظ چو لؤلوی لالای تو
۷
عنان کمالست در دست تو
۸
رکاب جلالست در پای تو
۹
سر نیزهٔ مار شکلست دمار
۱۰
بر آورده از جان اعدای تو
۱۱
شده سعد مقسوم از روی تو
۱۲
شده ملک منظوم از رأی تو
۱۳
نزاید بجز گوهر مکرمت
۱۴
از آن دو کف همچو دریای تو
۱۵
تو شمس و همه انجم انوار تو
۱۶
تو کل و همه عالم اجزای تو
۱۷
هدی تازه از دانش پیر تو
۱۸
جهان خرم از بخت برنای تو
۱۹
مرا خشک سال حوادث شکست
۲۰
که تا دورم از فیض نعمای تو
۲۱
ازین پس گرم بخت یاری کند
۲۲
من و خاک درگاه والای تو

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.