بخش ۱۳۳ - اشارة الی قوله تعالی ماعندکم ینفد و ما عندالله باق
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
کل ما کان عندکم ینفد
۲
دام ما عنده الی السرمد
۳
وضع آن اندر آب و گل نبود
۴
موضعش غیر جان و دل نبود
۵
نشود حبه ای ازان ضایع
۶
روز محشر شود به او راجع
۷
خانه تن خرابه ایست کهن
۸
لله و فی الهش عمارت کن
۹
لقمه هایی که مشتهای دل است
۱۰
بهر این خانه مشت های گل است
۱۱
چون کفایت همی کند دو سه مشت
۱۲
چند گل می کشی به گردن و پشت
۱۳
گل مزن می نگویمت به گزاف
۱۴
گل همی زن ولی به قدر کفاف
۱۵
هست چندان بس از شراب و طعام
۱۶
که به طاعت توان نمود قیام
۱۷
ور فزایی بر آن سرف باشد
۱۸
کی سرف مایه شرف باشد