بخش ۱۴۲ - حکایت بر سبیل تمثیل
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
با پسر گفت لولیی در ده
۲
نیست چیزی ز نان گندم به
۳
گفت هرگز تو خورده ای بابا
۴
گفت من خود نخورده ام اما
۵
بود جدی مرا کهنسالی
۶
یافته از زمانه اقبالی
۷
دیده بود او کسی حوالی شهر
۸
که گرفتی ز نان گندم بهر