متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
جامی · هفت اورنگ

بخش ۱۶۷ - در بیان آنکه حضرت شیخ ابوسعید ابوالخیر قدس الله تعالی سره همیشه از خود به ایشان تعبیر کردی و کلمه ما و من را هرگز بر زبان نیاوردی

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
شیخ مهنه که بود پیوسته
۲
از من و مای خویشتن رسته
۳
صد حکایت ز خویش واگفتی
۴
لیک هرگز نه من نه ما گفتی
۵
رفتی اندر صف صفا کیشان
۶
بر زبانش به جای من ایشان
۷
بود بر وی شهود حق غالب
۸
دید خود را ز چشم خود غایب
۹
لفظ ایشان که خاص غایب راست
۱۰
جامه ای بود بر قد او راست
۱۱
خرد آن ساده را کند تعییر
۱۲
که ز غایب به من کند تعبیر
۱۳
خاصه از غایبی که ماند دور
۱۴
جاودان از حریم قرب و حضور
۱۵
بکشد رخت خود ز شهر وجود
۱۶
بنشیند به گوشه ای نابود
۱۷
گر بجوید به سال های دراز
۱۸
اثر خویشتن نیابد باز
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.