بخش ۳۷ - اشارت به معنی آنچه رسول صلی الله و علیه و سلم فرموده است که الدنیا ملعونة و ملعون ما فیها الا ذکر الله سبحانه
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هست قول نبی که دنیی دون
۲
وانچه جز ذکر ایزد بیچون
۳
داخل اوست جمله ملعونند
۴
وز نظرگاه قرب بیرونند
۵
هر که پیوند ساخت با ملعون
۶
نیست او هم ز حکم لعن برون
۷
لعن حق چیست گویمت مشروح
۸
کنم ابواب فهم آن مفتوح
۹
لعن، راندن بود ز ساحت قرب
۱۰
محنت بعد بعد راحت قرب
۱۱
هر که یکدم جدا ز مقصود است
۱۲
او در آن دم لعین و مطرود است
۱۳
چون به مقصود خویش رو آورد
۱۴
رست از زخم تیغ لعنت و طرد
۱۵
سایه لطف و رحمتش دریافت
۱۶
آفتاب قبول بر وی تافت
۱۷
قرب او چیست از حق آگاهی
۱۸
بعد او زین طریقه گمراهی
۱۹
امر و نهیی که هست در قرآن
۲۰
هست ازین قرب و بعد داده نشان
۲۱
امر باشد به قرب حق خواندن
۲۲
نهی از اسباب بعد او راندن
۲۳
دوزخ و آنچه هست در دوزخ
۲۴
وان عذاب و نکال در برزخ
۲۵
درکات مراتب بعداند
۲۶
که یکایک مناسب بعداند
۲۷
گشت ظاهر به یک طریق و نسق
۲۸
صورت غفلت تو اندر حق
۲۹
روضه خلد و بوستان نعیم
۳۰
چشمه سلسبیل یا تسنیم
۳۱
درجات بهشت و لطف قصور
۳۲
عرفات قصور و جلوه حور
۳۳
همه هستند پیش صاحب رای
۳۴
صورت قرب و آگهی ز خدای
۳۵
ای کزین آگهی شدی آگاه
۳۶
غیر ازین آگهی مجوی و مخواه
۳۷
هستی جان و تن همی فرسای
۳۸
واندر آن آگهی همی افزای
۳۹
تا نه از جان و تن فنا باشی
۴۰
مرد آن آگهی کجا باشی
۴۱
آگهی هست جاودان گنجی
۴۲
گنج می بایدت بکش رنجی
۴۳
در طلب ناکشیده محنت و رنج
۴۴
ریش گاوی بود توقع گنج