متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
هلالی جغتایی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دارم شبی، که دوزخ از آن شب علامتست
۲
از روز من مپرس، که آن خود قیامتست
۳
یارب! ترحمی، که ز سنگ جفای چرخ
۴
ما دل شکسته ایم و زهر سو ملامتست
۵
بر آستان عشق سر ما بلند شد
۶
وین سر بلندی از قد آن سروقامتست
۷
رفتن ز کوی او کرمی بود از رقیب
۸
این هم که رفت و باز نیامد کرامتست
۹
ثابت قدم فتاده هلالی براه عشق
۱۰
او را درین طریق عجب استقامتست!
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.