متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
هلالی جغتایی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خوشا کسی که درین عالم خراب آباد
۲
اساس ظلم فگند و بنای داد نهاد
۳
بیا، بیا، که از آن رفتگان بیاد آریم
۴
که رفته اند و ازیشان کسی نیارد یاد
۵
مکن اقامت و بنیاد خانمان مفگن
۶
که دست حادثه خواهد فگندش از بنیاد
۷
توانگری که در خیر بر فقیران بست
۸
دری ز عالم بالا بروی او نگشاد
۹
کسی که یافت بر احوال زیردستان دست
۱۰
بظلم اگر نستاند، خداش خیر دهاد
۱۱
صنوبرا، تو چه دل بسته ای بهر شاخی؟
۱۲
چو سرو باش، که از بار دل شوی آزاد
۱۳
چه خوش فتاد هلالی ببنده خانه عشق
۱۴
برو غلامی این خاندان مبارک باد!
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.