متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
هلالی جغتایی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
روز هجران تو، یارب! ز کجا پیش آمد؟
۲
این چه روزیست که پیش من درویش آمد؟
۳
آن بلایی که ز اندیشه آن میمردم
۴
عاقبت پیش من عاقبت اندیش آمد
۵
با قد همچو خدنگ از دل من بیرون آی
۶
که مرا تیر بلا بر جگر ریش آمد
۷
چشم بر هم مزن و هر طرف از ناز مبین
۸
که بریش دلم از هر مژه صد نیش آمد
۹
حال خود را چو بحال دگران سنجیدم
۱۰
کمترین درد من از درد همه بیش آمد
۱۱
روز بگذشت، هلالی، شب هجران برسید
۱۲
وه! چه روز سیهست این که مرا پیش آمد!
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.