غزل شمارهٔ ۱۳۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
بس که خلقی سخن عاشقی من کردند
۲
دوست را با من دل سوخته دشمن کردند
۳
سوختم ز آتش این چرب زبانان، چون شمع
۴
سوز پنهان مرا بر همه روشن کردند
۵
بعد ازین دست من و دامن این سنگدلان
۶
که بآهنگ جفا سنگ بدامن کردند
۷
برضا کوش، هلالی و ز قسمت مخروش
۸
هر کرا هر چه نصیبست معین کردند