متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
هلالی جغتایی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
من نمیخواهم که : در کویش مرا بسمل کنید
۲
حیف باشد کان چنان خاکی بخونم گل کنید
۳
چون نخواهم زیست دور از روی او، بهر خدا
۴
تیغ بردارید و پیش او مرا بسمل کنید
۵
بهر قتلم رنجه میدارید دست ناز کش
۶
هم بدست خود مرا قربان آن قاتل کنید
۷
چون بعزم خاک بردارید تابوت مرا
۸
هر قدم، صد جا، بگرد کوی او منزل کنید
۹
تا رخش من بینم و جز من نبیند دیگری
۱۰
پیش رویش پرده چشم مرا حایل کنید
۱۱
دل در آن کویست و من بیدل، خدا را، بعد ازین
۱۲
بگذرید از فکر دل، فکر من بیدل کنید
۱۳
ای حریفانی، که جا در بزم آن مه کرده اید
۱۴
تا هلالی هم درآید، رخصتی حاصل کنید
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.