متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
هلالی جغتایی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۸۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
حاش لله! کز رخت چشم افگنم سوی دگر
۲
خوش نمی آید بجز روی توام روی دگر
۳
تازه گلهای چمن خوشرنگ و خوشبویند، لیک
۴
گل رخ ما رنگ دیگر دارد و بوی دگر
۵
زینت آن روی نیکو خال بس، خط، گو: مباش
۶
حسن او را در نمی باید سر موی دگر
۷
کشتن آمد خوی آن بی رحم وز آنم باک نیست
۸
باک از آن دارم که گیرد غیر ازین خوی دگر
۹
روز محشر، کز جفای نیکوان نالند خلق
۱۰
باشد آن بدخوی را هر سو دعاگوی دگر
۱۱
هر کرا خاک سر کوی تو دامن گیر شد
۱۲
کی بدامانش رسد گرد سر کوی دگر؟
۱۳
دی چو با آن زلف و رخ سوی هلالی آمدی
۱۴
رفت آرام و قرارش هر یکی سوی دگر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.