شمارهٔ ۷۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دندان و عارض بتم از من ببرد هوش
۲
کاین در نوش طعمست ، آن ماه مشکپوش
۳
جوشان شده دو زلف بت من بروی بر
۴
جانم بر آتش است از آن آمده بجوش
۵
اندر چهار چیزش دارم چهار چیز
۶
هر شب از آن ببردن دل گشته سخت کوش
۷
اندر سمن بنفشه و اندر صدف گهر
۸
اندر سهیل سنبل و اندر عقیق نوش
۹
ای زلف او نه زلفی ، وی دو لبش نه لب
۱۰
رند عبیر سایی و دزد شکر فروش
۱۱
زلف ار فرو کشد بمیان بر کمر کند
۱۲
چون دست باز دارد حلقه شود بگوش
