متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عنصری · قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید

شمارهٔ ۱۳۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای ماه سیه پوش تو روشن شده ماهی
۲
هم شمع سرای من و هم پشت سپاهی
۳
از قامت و قدّ تو برد سرو بلندی
۴
وز حلقۀ زلف تو برد قیر سیاهی
۵
جانم بصلاح آید از آن نوش لب تو
۶
گر باز نیفزاید چشم تو تباهی
۷
یعقوب اگر زنده شود باز بعالم
۸
نشناسدت ای ترک ز پیغمبر چاهی
۹
خسته دلم ای بت بگشایی و ببندی
۱۰
چون زلف برخ بر بفزائی و بکاهی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.