متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
امیر معزی · قصاید

شمارهٔ ۷۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
با من امروز آن شکر لب را زبانی دیگرست
۲
وز لطافت بر زبان او نشانی دیگرست
۳
نوبرم هر روز داد از بوستان مهر خویش
۴
نوبری کامروز داد از بوستانی دیگرست
۵
در وفاداری به جان من بسی سوگند خورد
۶
تا نگویم من‌ که سوگندش به جانی دیگرست
۷
من‌ کنون در عاشقی با او به لونی دیگرم
۸
زانکه او در دوستی با من به سانی دیگرست
۹
هست هر روز از وصال او مرا سودی دگر
۱۰
گرچه از هجرش مرا هر شب زیانی دیگرست
۱۱
گر ز تیر غمزهٔ او دل نگه دارم رواست
۱۲
زانکه بر دل زخم آن تیر از کمانی دیگرست
۱۳
ارغوان رنگش رخ است و ارغوان رنگش قبا
۱۴
هر یکی‌ گویی به سرخی ارغوانی دیگرست
۱۵
سینهٔ نرمش چو میساوم به زیر دست خویش
۱۶
بینم آن سینه به نرمی پرنیانی دیگرست
۱۷
نیست در لشکر به زیبایی چو او یک داستان
۱۸
گرچه زو در هر وثاقی داستانی دیگرست
۱۹
آفتاب دیگرش خوانند در لشکر همی
۲۰
زانکه لشکرگاه سلطان آسمانی دیگرست
۲۱
شاه‌ گیتی بوالمظفر کز فتوح و از ظفر
۲۲
در جهان مختصر گویی جهانی دیگرست
۲۳
گر برفت آنکس‌ که بود اندر جهان صاحبقران
۲۴
بر کیارق بعد ازو صاحبقرانی دیگرست
۲۵
هست رکن‌الدین و برهان امیرالمومنین
۲۶
راست‌گویی طغرل و الب‌ارسلانی دیگرست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.