شمارهٔ ۸۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای شاد ز تو خلق و تو از دولت خود شاد
۲
دنیا به تو آراسته و دین به تو آباد
۳
ایزد همه آفاق تورا داد سراسر
۴
حقّا که سزاوار تو بود آنچه تو را داد
۵
معلوم شد از تیغ تو هم نصرت و هم فتح
۶
موجود شد از طبع تو هم دانش و هم داد
۷
در شرع به شمشیر تو شد سوخته بِدعَت
۸
در ملک به فرمان تو شد کاسته بیداد
۹
از لشکر تو هست به روم اندر آسیب
۱۰
وز خنجر تو هست به شام اندرْ فریاد
۱۱
با فر تو و فتح تو در مشرق و مغرب
۱۲
از فر جم و فتح سکندر که کند یاد
۱۳
قفلِ در فتنه است وکلیدِ در روزی
۱۴
در رزم سر تیغت و در بزم کفِ راد
۱۵
تا آتش تیغ توببرد آب مخالف
۱۶
در خاک شد آنکسکه بُد اندر سر او باد
۱۷
بس آهن و پولاد که از حَزمِ تو شد موم
۱۸
بس موم که از عزم تو شد آهن و پولاد
۱۹
بس حِصن که شاهان بگشودند به ده سال
۲۰
بخت تو کمر بست و به یک ساعت بگشاد
۲۱
بس خصمکه پای از سر خط تو برون برد
۲۲
چون دید سر تیغ تو از پای درافتاد
۲۳
یکساله فتوح تو ز هفتاد فزون است
۲۴
سال تو هنوز آمده بر نیمهٔ هفتاد
۲۵
گر عدل به هشتاد کند عمر بزرگان
۲۶
پس عدل تو عمر تو کشد بر صد و هشتاد
۲۷
ای درکف پیمانت دل حاضر و غایب
۲۸
ای بر خط فرمانت سر بنده و آزاد
۲۹
آن کیست که دل درکف پیمان تو نَسپَرد
۳۰
وان کیست که سر بر خط فرمان تو ننهاد
۳۱
گرچه خرد استاد همه آدمیان است
۳۲
از دولت و اقبال خرد را تویی استاد
۳۳
حکمت چو عروس است و عطای تو چوکابین
۳۴
رای تو چو مَشّاطه و جود تو چو داماد
۳۵
بنشین به خوشی شاد که اقبال تو داری
۳۶
تو شاد به اقبال و همه خلق به تو شاد
