متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
امیر معزی · قصاید

شمارهٔ ۹۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
در معزالدین ملکشاه آفتاب دین و داد
۲
روز عید روزه‌داران فرخ و فرخنده باد
۳
خسرو پیروزبخت و داور یزدان‌پرست
۴
شاه خاقان گوهر و سلطان سلجوقی نژاد
۵
کاست از عالم ستم تا لاجرم شاهی فزود
۶
بست در شاهی کمر تا لاجرم عالم گشاد
۷
شهریارا نَحس کیوان از جهان برداشتی
۸
زانکه بخت تو قدم بر تارک کیوان نهاد
۹
نام نیک و پادشاهی و بزرگی و هنر
۱۰
جز تو را کس را خدا از جملهٔ خَلْقان نداد
۱۱
نیک‌نامی با تو بالید و هنر با تو شکفت
۱۲
پادشاهی با تو رُست و شهریاری با تو زاد
۱۳
خویشتن را هم‌ به‌ دست خویشتن کشت ای‌ عجب
۱۴
آنکه با تو بدسگالید و ز تو باز ایستاد
۱۵
تیزکرد آتش و لیکن هم بدان آتش سوخت
۱۶
چاه کند آری ولیکن هم در آن چاه اوفتاد
۱۷
بخت جاویدان تو داری و تویی شاه جهان
۱۸
تو ز بخت خویش شادی و جهان از توست شاد
۱۹
گاه آن آمد که داد روزه بستانی ز عید
۲۰
روزه را در عید نیکوتر که بستانند داد
۲۱
تو به تخت خسروی بر کیقباد دیگری
۲۲
مجلسی فرمود باید همچو بزم کیقباد
۲۳
اندر آن مجلس به خدمت مدح خوان ورودساز
۲۴
شاعران نکته‌سنج و مطربان اوستاد
۲۵
نوش کن هر بامدادی بادهٔ عناب گون
۲۶
تا برآید صبح شادی و سعادت بامداد
۲۷
باده و بادست بر هر آدمی بیدادگر
۲۸
وین دو معنی شد دو معجز تا از آن آرند یاد
۲۹
معجزی اکنون به فرمان تو بینم باده را
۳۰
معجزی دیگر به‌ فرمان سلیمان بود باد
۳۱
بندهٔ مخلص معزّی این دعا گوید تورا
۳۲
کایزدت چندان که خواهی نصرت و فرمان دهاد
۳۳
آنچه از دولت به‌ شادی و به‌شاهی خواستی
۳۴
پیش ازین کردست و زین پس آنچه خواهی آن کناد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.