متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
امیر معزی · قصاید

شمارهٔ ۱۰۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دولت موافقان تو را جاه و مال داد
۲
گردون مخالفان تورا گوشمال داد
۳
اختر شناس طالع مسعود تو بدید
۴
ما را نشان فرخی ماه و سال داد
۵
بازی است دولت تو که او را خدای عرش
۶
بر گونهٔ فریشتگان پر و بال داد
۷
دست فلک به چشم عنایت زمانه را
۸
از چشمه‌های عدل تو آب زلال داد
۹
تیغت ز بدسگال برانگیخت رستخیز
۱۰
تا نامهٔ گنه به کف بدسگال داد
۱۱
کاری محال کرد که کین تو جست خصم
۱۲
بر باد داد خویش و سر اندر محال داد
۱۳
ای شاه شرق عزّ و جلال تو سرمدی است
۱۴
کین عز و این جلال تو را ذوالجلال داد
۱۵
می خواه از آن نگار که او را ز بهر تو
۱۶
بخت بلند خلعت حسن و جمال داد
۱۷
زلف دراز و خال سیاهش بدید ماه
۱۸
آمد ز چرخ و بوسه بر آن زلف و خال داد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.