متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
امیر معزی · قصاید

شمارهٔ ۱۸۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
عزیزست و پاینده دین پیمبر
۲
به پیروزی شاه فرخنده اختر
۳
سرافراز سلجوقیان شاه مشرق
۴
ملک ناصرالدین ملک‌زاده سنجر
۵
جمال است از او اصل را تا به آدم
۶
جلال است از او نسل را تا به محشر
۷
سزد گر بنازند در هر دوگیتی
۸
به اقبال او هم پدر هم برادر
۹
ایا شهریاری که میراث داری
۱۰
ز جد و پدر خاتم و تخت و افسر
۱۱
دراین چند گه چشم اهل خراسان
۱۲
ندیدست روزی از امروز خوشتر
۱۳
که از فرّ تو فَخْرِ مُلکِ عَجْم‌ را
۱۴
بیفزود عز و بزرگی و مفخر
۱۵
کس اندر عراق و خراسان نسازد
۱۶
چنین مهمانی که او کرد ایدر
۱۷
ز میران ملک و بزرگان دولت
۱۸
به تمکین و حشمت چو او کیست دیگر
۱۹
تو را از پدر یادگار است و دارد
۲۰
پدروار شکر و ثنای تو از بر
۲۱
ز تو شاد دارند و خرم دل و جان
۲۲
به‌ عقبی ملک شه به دنیا مظفر
۲۳
یکی بر لب آب‌ کوثر نشسته
۲۴
یکی خورده بر روی تو آب کوثر
۲۵
تو چون مهری و میزبان پیش تختت
۲۶
چو ماه است تابان ز چرخ مدوٌر
۲۷
گرفته است روی زمین روشنایی
۲۸
ز مهر منیر و ز ماه منور
۲۹
همی تا ز الله اکبر موذن
۳۰
کند تازه هر روز دین پیمبر
۳۱
به نام تو دولت همی باد تازه
۳۲
چو دین پیمبر ز الله اکبر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.