متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
امیر معزی · قصاید

شمارهٔ ۲۱۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بازآمد از سفر به حضر صدر روزگار
۲
با عصمت و عنایت و تأیید کردگار
۳
کرده به رای قاعدهٔ عقل را قوی
۴
داده به عقل مملکت شرق را قرار
۵
کم گشته از سیاست او کید دشمنان
۶
افزوده از کفایت او گنج شهریار
۷
حاصل شده ز مصلحتِ روزگار او
۸
خشنودی خدای و خداوند روزگار
۹
فخر است ملک را ز چنین صاحبی‌ که هست
۱۰
هم فخر ملک و هم سبب عز و افتخار
۱۱
دین را نظام و دولت پاینده را قوام
۱۲
صدری که از نظام و قوام است یادگار
۱۳
از نام و کنیتش ظفر و فتح منشعب
۱۴
وز رسم و سیرتش شرف و فخر مستعار
۱۵
باز مراد او چو بپرّد ز آشیان
۱۶
منقار و ‌مخلبش همه عالم‌ کند شکار
۱۷
ور طبع او بخار فرستد سوی سپهر
۱۸
روحانیان شوند معطر بدان بخار
۱۹
آتش به سنگ در شود از عفو او سرشک
۲۰
باران به ابر در شود از خشم او شرار
۲۱
در مرغزار صوت تذروان دعای اوست
۲۲
وز شکر اوست نعرهٔ کبکان کوهسار
۲۳
کز باز و چَرغ درکَنَف عدلش ایمن‌اند
۲۴
کبکان به کوهسار و تذروان به مرغزار
۲۵
هرگه‌ که دست را کند از آستین برون
۲۶
ماه امید خلق برون آید از غبار
۲۷
بنگر به دست و خامه و توقیعهای او
۲۸
تا بحر بینی و صدف و در شاهوار
۲۹
اختر سزد ز چرخ و دُر از بحر وزر زکوه
۳۰
بر دست راد و خامه و توقیع او نثار
۳۱
باگمرهان دولت و با دشمنان دین
۳۲
در مدت دو سال بدان کلک مشکبار
۳۳
آن کرد در عجم که نکردند در عرب
۳۴
هرگز عر به دِرّه و حیدر به ذوالفقار
۳۵
ای آسمان گزیده تبار تو را ز خلق
۳۶
ای در هنر گزیده تو را خالق از تبار
۳۷
چون ماه روزه گشت تبار تو از قیاس
۳۸
وز ماه روزه چون شب قدری تو اختیار
۳۹
رحمت بر آن شجر که تویی شاخ و بار او
۴۰
کز نصرت است شاخش و از دولت است بار
۴۱
بشتافتن به‌ خدمت تو راحت است و فخر
۴۲
بر تافتن ز طاعت تو محنت است و عار
۴۳
آثار رحمت و کرم و فضل ایزدی
۴۴
شد در جهان ز صورت و شخص تو آشکار
۴۵
ای آفریده‌ای که دلیلی و حجتی
۴۶
بر لطف و رحمت و کرم آفریدگار
۴۷
از قَد‌ر و احتشام تو بر چرخ و بر زمین
۴۸
خدمت همی کنند به روزی هزار بار
۴۹
رای تو را نجوم و ضمیر تو را بُروج
۵۰
جاه تو را جِبال و سَخای تورا بِحار
۵۱
اندر چهار چیز تو بینم چهار چیز
۵۲
کافزون شود محل بزرگان بدان چهار
۵۳
در رای تو کفایت و در طبع تو هنر
۵۴
در دست تو سخاوت و در شخص تو وقار
۵۵
کلک تو ساحرست و بیان تو معجزست
۵۶
با هر دو نور و ظلمتِ کُلّی ندیم و یار
۵۷
معجز که دید و سِحر به هم‌ گشته مجتمع
۵۸
ظلمت‌ که دید و نور به هم‌گشته سازگار
۵۹
دارد به رزم خنجر هندوت فعل شیر
۶۰
دارد به بزم خامهٔ مصریت شکل مار
۶۱
شیرت به مغز خصمان دندان فرو برد
۶۲
مارت در آورد ز سر دشمنان دمار
۶۳
گر دشمنت در آب چو ماهی کند وطن
۶۴
ور حاسدت ز سنگ چو آتش‌ کند حصار
۶۵
آن‌ گردد از نهیب تو در آب سوخته
۶۶
وین‌ گردد از خلاف تو در سنگ خاکسار
۶۷
در دیده بود خصم تو را قطره‌های خون
۶۸
وز کینه بود در دل او شعله‌های نار
۶۹
آن شعله‌های نار، مگر باد سرد گشت
۷۰
وان قطره‌های خون شد چون دانه‌های نار
۷۱
شد خاندان ملک به رای تو مستقیم
۷۲
شد خان و مان خصم ز کین تو تار و مار
۷۳
این از کشفتگی چو رزان گشت در خزان
۷۴
و آن از شگفتگی چو چمن ‌گشت در بهار
۷۵
در انتظار بود جهان امن و عدل را
۷۶
آمد برون به عصر تو از بند انتظار
۷۷
مظلوم خوار گشته و ظالم عزیز بود
۷۸
خوار از تو شد عزیز و عزیز از تو گشت خوار
۷۹
بنهاد همت تو و بنشاند عدل تو
۸۰
گوهر به جای خاره و سوسن به ‌جای خار
۸۱
امروز نعمت است کجا رنج بود دی
۸۲
و امسال راحت است کجا رنج بود پار
۸۳
گر تو یکی سوار فرستی به قیروان
۸۴
ور تو یکی پیاده فرستی به قندهار
۸۵
در پیش آن سوار و پیاده فرو شوند
۸۶
هرچ اندر آن دو شهر پیاده است یا سوار
۸۷
میری که بود در سپه او هزار میر
۸۸
آمد به نامه ی تو ز خوارزم بنده وار
۸۹
پیش تو کرد خدمت و از پیش خدمتت
۹۰
لشکر کشید از در توران به کارزار
۹۱
هرچ از سِفندیار و ز رستم شنیده‌ای
۹۲
باورکن و حکایت هر دو عجب مدار
۹۳
کامروز ده هزار غلامند پیش تو
۹۴
هر یک به رزم رستم و زور سفندیار
۹۵
شکر خدای عالم و شکر خدایگان
۹۶
حق است در جهان تویی امروز حقگزار
۹۷
گه شکر آن‌ گزاری بر حق اعتقاد
۹۸
گه شغل این‌ گذاری بر حسب اختیار
۹۹
در انتظار بود جهان امن و عدل را
۱۰۰
آمد برون ز عصر تو از بند انتظار
۱۰۱
شادند دوستان تو کز دشمنانت نیست
۱۰۲
آثار در زمانه و دَیّار در دیار
۱۰۳
بنگار کار خلق به کلک نگارگر
۱۰۴
در صُفّه ی مُنَقّش و ایوان پُرنگار
۱۰۵
بحری چو برج ماهی و ایوان او بلند
۱۰۶
چاهی چو پشت ماهی و بنیادش استوار
۱۰۷
از نقش چون خُوَ‌رنَق نُعمان طرب‌‌فزای
۱۰۸
وز مرتبه چو قُبّه ی کسری بزرگوار
۱۰۹
سقف و جدار او همه چون معد‌ن زرست
۱۱۰
از بس‌ که زرّ ناب در آن هر دو شد به ‌کار
۱۱۱
گویی که‌ گنج‌ خانهٔ جمشید عرض داد
۱۱۲
نقاش چرب‌دست بر آن سقف و آن جدار
۱۱۳
شد مرتفع ز بهر نشاط تو روز بزم
۱۱۴
شد محتشم ز بهر نشست تو روز بار
۱۱۵
واجب کند که محتشم و مرتفع شود
۱۱۶
ایوان نامور به خداوند نامدار
۱۱۷
ای بی‌نوال و عفو تو همواره بی‌نیاز
۱۱۸
مادح ز اِستمالت و مجرم ز اعتذار
۱۱۹
تا دید روزگار که من مادح توام
۱۲۰
از حادثات چرخ مرا داد زینهار
۱۲۱
زان‌ کرد سخت جامهٔ شعرم لباس خویش
۱۲۲
کز مدح و شکر توست در آن جامه پود و تار
۱۲۳
تا از پس هزار مکرر بود عدد
۱۲۴
تا در عدد هزار بود عشر ده هزار
۱۲۵
بادا سنین عمر تو چندان‌ که عشر آن
۱۲۶
از ده هزار بیشتر آید گه شمار
۱۲۷
اجرام را متابع فرمان تو مسیر
۱۲۸
افلاک را موافق پیمان تو مدار
۱۲۹
تو در سرای خویش بمان بر هوای خویش
۱۳۰
ساغر به دست و خرم و خندان و شاد خوار
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.