امیر معزی · غزلیات

شمارهٔ ۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مرا نگارا با روی تو چه جای غم است
۲
که چون تو یار ز خوبان روزگار کم است
۳
بهشت و دنیا هر دو به هم نبیند کس
۴
بهشت و دنیا با هم مرا ز تو به هم است
۵
تو در دلم بنشستی و غم بشد ز دلم
۶
دلی ‌که جای تو باشد درو چه جای غم است
۷
مرا دلیلی‌ است کز عشق در جهان مثل است
۸
تو را رخی است که از حسن در جهان علم است

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.