امیر معزی · غزلیات

شمارهٔ ۲۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
عشق یارم هر زمانی منزل اندر دل کند
۲
تا به زیر حلقهٔ زلفش دلم منزل‌کند
۳
دل‌که از من بگسلد منزل‌کند در زلف او
۴
عشق او کز در درآید منزل اندر دل کند
۵
هرکجا او بگذرد رویش جهان پرگل‌کند
۶
هرکجا من بگذرم چشمم زمین پرگل کند
۷
گاه ازو بیم فراق است وگهی امید وصل
۸
بیم و امیدش همه کار مرا مشکل کند
۹
صورتش هر ساعتی در پیش چشم آید مرا
۱۰
تا دگر باره مرا از خویشتن غافل کند

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.