امیر معزی · رباعیات

شمارهٔ ۳۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای یار چو روزگار یار من و توست
۲
بس کس که حسود روزگار من و توست
۳
این باده که اندوه‌گسار من و توست
۴
برگیر و بیا که ‌کار کار من و توست

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.