متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حکیم نزاری · غزلیات

شمارهٔ ۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
کاش که من بودمی هم ره باد صبا
۲
تا گذری کردمی وقت سحر بر سبا
۳
نامه ی بلقیس جان سوی سلیمان دل
۴
کس نرساند مگر هدهد باد صبا
۵
گر بگشاید ز هم چین سر زلف دوست
۶
بیش نبوید کسی نافه ی مشک ختا
۷
بی هده جان می کنم خون جگر می خورم
۸
این منم آخر چنین دوست کجا من کجا
۹
مهر تو با جان من در ازل آمیختند
۱۰
هجر ، مرا و تو را کی کند از هم جدا
۱۱
آری اگر حاسدان تعبیه ای ساختند
۱۲
شکر که نومید نیست بنده ز فضل خدا
۱۳
ور بستاند ز من دنیی و دین باک نیست
۱۴
بر همه چیز دگر غیر تو دارم رضا
۱۵
یوسف جانم تویی زنده به بوی تو ام
۱۶
چند کنم پیرهن در غم هجرت قبا
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.