متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حکیم نزاری · غزلیات

شمارهٔ ۳۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
یقینم که ضایع نماند مرا
۲
زلالی به لب برچکاند مرا
۳
اگر خواهد از تند بالای قهر
۴
به قعر جهنم دواند مرا
۵
و گر خواهد از پای گاه عدم
۶
به فردوس اعلا رساند مرا
۷
به سلطانیّ ام ملک باقی دهند
۸
اگر بندۀ خویش خواند مرا
۹
طفیل گدایان اویم اگر
۱۰
به تخت کیی برنشاند مرا
۱۱
که داند مگر دایۀ صنعِ او
۱۲
که بهر چه می پروراند مرا
۱۳
به کشتیِ همت نزاری مگر
۱۴
ز بحرِ بلا بگذراند مرا
۱۵
غلط می کنم زان که اوییِ او
۱۶
ز ماییِ ما وا رهاند مرا
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.