متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حکیم نزاری · غزلیات

شمارهٔ ۱۱۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ما را به روی دوست همه رنج راحت است
۲
مرهم ز دست غیر نه مرهم جراحت است
۳
حسن جمال و روی نکوخوش بود ولیک
۴
آن جاست ذوق عشق که صاحب ملاحت است
۵
می در فراق مونس بیدل بود که می
۶
سرمایهی سخاوت و اصل سماحت است
۷
پس بیش تر خلایق عالم مباحی اند
۸
گر رخصت خواص به می از اباحت است
۹
بر اهل دل ملامت و تشنیع شرط نیست
۱۰
این جا به جای حسن مروت قباحت است
۱۱
در دامن شکیب کشیدم به صبر پای
۱۲
سیر محققانه نه کار سیاحت است
۱۳
دعوی مکن نزاری و دم درکش و خموش
۱۴
این جا که را محل و مجال فصاحت است
۱۵
صعب است نامرادی و ناکامی و فراق
۱۶
دیدار دوستان سبب استراحت است
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.