متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حکیم نزاری · غزلیات

شمارهٔ ۱۹۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خوش ولایت ها که در تحتِ امورِ اولیاست
۲
مصرِ استغنا و رومِ فقر و بغدادِ رضاست
۳
بخشِ ایران قسمِ عشق و قسم توران بخش عقل
۴
در میان آمویِ حکمت هم روان و هم رواست
۵
هم خراسانِ سلامت هم عراق عافیت
۶
این یکی دارالقناعه آن یکی دارالشّفاست
۷
در حدودِ مشرقِ افلاس می دانی که چیست
۸
چینِ عدل و خلّخِ انصاف و فر خارِ صفاست
۹
ملکِ هفت اقلیمِ عالم شش جهاتِ کاینات
۱۰
پیش شاهِ همّت مردان طفیل یک گداست
۱۱
باری الحاصل نگینِ مُهرِ وحدت امرِ اوست
۱۲
باری القصّه زمینِ معرفت در ضبط ماست
۱۳
عاقلان در حیرت اند از غیرتِ قهاّر عشق
۱۴
تا نزاری را چنین ملکِ مسلّم از کجاست
۱۵
عالم وحدت برون از هرچه اسمِ شَی بروست
۱۶
ز اوّل فطرت میانِ عقل و عشق این ماجراست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.