شمارهٔ ۱۹۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گر از خیال مرا با تو دوش صورت بست
۲
که در مقام وفا با منت نفاقی هست
۳
شنیده باشی و دانی که در مثل گویند
۴
حدیث مست نگیرند عاقلان بر دست
۵
در این که ترک ادب کردم اشتباهی نیست
۶
ولی درست شود شیشه باز چون بشکست
۷
هزار بندگی ات کرده ام به یک تقصیر
۸
ز دوستان وفادار باز نتوان جست
۹
ز وصل و هجر بر ابنای روزگار به فخر
۱۰
ز اتفاق شما کرده ام غلو پیوست
۱۱
چنان مکن که زبان در کشند دشمن و دوست
۱۲
که جوش و بوش نزاری به عاقبت بنشست