شمارهٔ ۲۰۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هر که از می توبه خواهد کرد تایب شد نخست
۲
گو بیا تا من بیاموزم بدو شرط درست
۳
گویمش چون دست گیرد قاضی شهرت به عهد
۴
هم بر آن نیت که او کرده ست نیت کن نخست
۵
توبه چون بر دست او کردی سبک بر پای خیز
۶
توبه ی من گو مقدر بر ادای شرط تست
۷
چون تو پنهان می خوری من نیز پنهان می خورم
۸
عهد محکم کرده ام بر سنت قاضی نه سست
۹
در حضور جمله در جامع به آواز بلند
۱۰
عهده کن در گردن قاضی بدین الزام رست
۱۱
چون برون آیی ز مسجد گر کسی پرسد بگو
۱۲
کز نزاری یافتم تعلیم این بازی چست
۱۳
توبه کاران را که با ما این قدم خواهند رفت
۱۴
اقتدا باید به قاضی کرد و دست از توبه شست