متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حکیم نزاری · غزلیات

شمارهٔ ۲۱۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خلاف وعده کردن ناپسندست
۲
ببین کز وعده ی وصلِ تو چندست
۳
مده دشنام ناخوش بوسه ای ده
۴
چه زهرم می دهی آنجا که قندست؟
۵
بترس از چشم شور و ابروی تلخ
۶
که از نامحرمان بیم گزندست
۷
به آتش برفشان گه گه سپندی
۸
که دفع چشم بد دود سپندست
۹
علاجِ دردِ بی آرامِ من کُن
۱۰
ببخشا بر دلی کو دردمندست
۱۱
به کوته دیده گویید ای مشنّع
۱۲
بلای عقل بالای بلندست
۱۳
مرا گویی مرو دنباله ی عشق
۱۴
نمیدانی که در حلقم کمندست
۱۵
خطیب از دوستانم گو حدیثی
۱۶
کرا پروای چندین وعظ و پندست
۱۷
که در بند بلای قامت دوست
۱۸
همه عضو نزاری بند بندست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.