شمارهٔ ۲۱۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خلاف وعده کردن ناپسندست
۲
ببین کز وعده ی وصلِ تو چندست
۳
مده دشنام ناخوش بوسه ای ده
۴
چه زهرم می دهی آنجا که قندست؟
۵
بترس از چشم شور و ابروی تلخ
۶
که از نامحرمان بیم گزندست
۷
به آتش برفشان گه گه سپندی
۸
که دفع چشم بد دود سپندست
۹
علاجِ دردِ بی آرامِ من کُن
۱۰
ببخشا بر دلی کو دردمندست
۱۱
به کوته دیده گویید ای مشنّع
۱۲
بلای عقل بالای بلندست
۱۳
مرا گویی مرو دنباله ی عشق
۱۴
نمیدانی که در حلقم کمندست
۱۵
خطیب از دوستانم گو حدیثی
۱۶
کرا پروای چندین وعظ و پندست
۱۷
که در بند بلای قامت دوست
۱۸
همه عضو نزاری بند بندست