شمارهٔ ۲۲۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
آن را که در فراق صبوری میسرست
۲
عشقش همیشه بر هوس دل مقدر است
۳
در عشق سوز باید و با سوز درد دل
۴
آری هوس نه عشق بود کار دیگرست
۵
عشق مجاز را ز حقیقت توان شناخت
۶
آواز نوحه‌گر نه چو فریاد مادرست
۷
آه از دلی که جان گرامی به عشق داد
۸
با جان رفته آتش سوداش در برست
۹
می‌سوزد و هنوز همان عاشق است زار
۱۰
می‌میرد و هنوز همان مهرپرورست