شمارهٔ ۳۴۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هر که با دوست آشنایی یافت
۲
ز آفت خویشتن رهایی یافت
۳
هر که خود را ز راه خود برداشت
۴
راه در عالم خدایی یافت
۵
ببر از خویشتن که طالب دوست
۶
لذت وصل در جدایی یافت
۷
هر که غواص وار جان درباخت
۸
عاقبت گوهر بهایی یافت
۹
در ضلالت مجوی را که خضر
۱۰
روشنایی ز روشنایی یافت
۱۱
فخر در فقر کن که سلطانی
۱۲
عقل پوشیده در گدایی یافت
۱۳
نام باقی و نعمت ابدی
۱۴
ابن ادهم ز بی نوایی یافت
۱۵
تا نگویی نزاری این شهرت
۱۶
در جهان از سخن سرایی یافت
۱۷
نه که در بست بر سرای سخن
۱۸
تا خلاصی ز ژاژخایی یافت