شمارهٔ ۵۱۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ساربان هشیار و اشتر زیر محمل مست شد
۲
کاروانی چون شتر منزل به منزل مست شد
۳
نه غلط کردم که زیر دست و پایش هر کجا
۴
برگذشت از خاصیت هم آب و هم گل مست شد
۵
کیست آن خورشید در ابر عماری می به دست
۶
کآفتاب از رشک آن شکل و شمایل مست شد
۷
چاک زد چون دامن گل پرده اهل صلاح
۸
کز خمار نرگسش هشیار و عاقل مست شد
۹
بوی لیلی می کند آشفته مغز اصحاب را
۱۰
عیب نتوان کرد اگر مجنون بی دل مست شد
۱۱
از نسیم چین زلفش می شود بی هوش و عقل
۱۲
راست چون دیوانه کز بوی سلاسل مست شد
۱۳
بر نزاری گر کند آشفته رایی عیب نیست
۱۴
بی دلی بر بوی گل همچون عنادل مست شد