زمینه پژوهشدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حکیم نزاری · غزلیات

شمارهٔ ۵۹۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زان گوشۀ دهن که شکر می کنی نثار
۲
یک بوسه بی مِکاس بده جانِ من بیار
۳
گردن مکش نغوله بده کودکی مکن
۴
در چاشنیِ بوسه غرض نیست سر در آر
۵
لایق بود بر آمده تا بر لبِ تو می
۶
من هم چو چشمِ مستِ تو افتاده در خمار
۷
کوته مدار دستِ من از لب که دور باد
۸
گل زارِ عارضت ز زبانِ درازِ خار
۹
نی نی که هست عارضِ تو سبزه زار جان
۱۰
نه سبزه بردمد ز لبِ چشمه نو بهار
۱۱
گر پرسد از تو مدّعی ای کآن خطِ سیاه
۱۲
بر عارضِ تو چیست مشو طیره زینهار
۱۳
گو عنبرست بر طبقِ سیم کرده حل
۱۴
یا مشکِ سوده بر ورقِ سرخ گل نثار
۱۵
گو گِردِ رویِ چون قمرم نقش بندِ حسن
۱۶
خواهد کشید دایره یی آفتاب وار
۱۷
یا شبنم است بر طرفِ برگِ نسترن
۱۸
یا کوثرست و بر لبِ کوثر بنفشه زار
۱۹
یا کوزۀ نبات میانِ گلاب دان
۲۰
یا چشمۀ حیات سیاهیش برکنار
۲۱
وین حجّت ار قبول ندارد بگو که هست
۲۲
دودِ دلِ نزاریِ شوریده روزگار

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.