شمارهٔ ۶۷۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
پند داعی بشنو پس‌رو پندار مباش
۲
تخم شیرین ز پی مائده دو شوره مپاش
۳
مشرکان دعوی توحید نکردندی کاش
۴
چه کند طاقت خورشید ندارد خفّاش
۵
فقها بیهده گویند و مشایخ فحّاش
۶
همه ادرار ربایند و همه وقف تراش
۷
باش یک‌روی و قوی باش و موافق کنکاش
۸
گاه مرهم منه و گاه جراحت مخراش
۹
من اگر چند نی‌ام زاهد و هستم قلّاش
۱۰
هستم آزاد و نی‌ام بندهٔ اسباب معاش
۱۱
پاک‌رو را چه غم ار عیب کنندش اوباش
۱۲
زان که مردانِ خدای‌اند به بدنامی فاش