زمینه پژوهشدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حکیم نزاری · غزلیات

شمارهٔ ۸۱۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دوش بس خوش روزگاری داشتم
۲
تا سحر در بر نگاری داشتم
۳
تا برآمد الصلات از پشتِ بام
۴
دست در بوس و کناری داشتم
۵
بر جمالش از لبِ می گونِ او
۶
می شکستم گر خماری داشتم
۷
خوش بود تنگِ شکر در بر شگرف
۸
راستی فربه شکاری داشتم
۹
بوسه ها کردم غنیمت بی شمار
۱۰
گرچه یک یک را شماری داشتم
۱۱
بوده ام بر خرمنِ گل خفته لیک
۱۲
از نگهبانانش خاری داشتم
۱۳
چون گرفتم در کنارش از میان
۱۴
رفت بیرون گر غباری داشتم
۱۵
هم شبی خوش روز کردم عاقبت
۱۶
از پیِ آنک انتظاری داشتم
۱۷
با نزاری گفت فردا بازگوی
۱۸
دوش بس خوش روزگاری داشتم

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.