شمارهٔ ۹۳۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
می‌خواره و می‌پرست ماییم
۲
می در سر و می به دست ماییم
۳
در حلقه‌ی نیستان کسانی
۴
گر نیست شدند هست ماییم
۵
آن‌ها که گهی چو انگبین‌اند
۶
گه تلخ‌تر از کبست، ماییم
۷
در کوی ملایک مقرّب
۸
هم‌خانه و هم‌نشست ماییم
۹
آن کس که ز کفر و دین به یک‌بار
۱۰
شد فارغ و برشکست ماییم
۱۱
از ننگ قبول و ردّ عامه
۱۲
گر طابفه‌ای برست ماییم
۱۳
هر کس ز شراب مایه‌ای مست
۱۴
مستان می الست ماییم
۱۵
قومی که به نیش طعنه دل‌شان
۱۶
هر لحظه یکی بخست ماییم
۱۷
افسرده چه می‌کند ملامت
۱۸
آخر ز می‌ای که مست ماییم