زمینه پژوهشدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حکیم نزاری · غزلیات

شمارهٔ ۹۵۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
متنعمّان چه دانند مشقت فقیران
۲
که چگونه روز باشد شب حبس بر اسیران
۳
به زکات حسن رویت نظری بدین گدا کن
۴
همه خواجگان نباشند و توانگران و میران
۵
به وثاق ما کرم کن نفسی درآ و بنشین
۶
که مقام گنج شرط است به کنج های ویران
۷
نه فراغتی مهیا و نه راحتی میسر
۸
تو چنین ز من گریزان به مه دی وحزیران
۹
همه عالم ار بگردند و طلب کنند یاری
۱۰
چو تو پاک باز ناید ز میان بی نظیران
۱۱
مدد حیات باقی به وصال توست جانا
۱۲
چو ثبات لطف شاهان به رعایت وزیران
۱۳
بر آب زندگانی چو بسوختند ما را
۱۴
چه امید حوض کوثر چه .............
۱۵
می و چنگ برگرفتیم به طبع و زاهدان را
۱۶
به بهشت باز دادیم چو خانقه به پیران
۱۷
نبود حدیث مستان ز گزند حشو خالی
۱۸
نخورند چون نزاری غم ریش حرف گیران

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.