کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گل رخت بباغ در فکندست
۲
وز چهره نقاب بر فکندست
۳
بر راه صبا ز شکل غنچه
۴
صد صرّۀ پر ز زر فکندست
۵
اسباب نشاط و عیش عالم
۶
نوروز بیکدگر فکندست
۷
شد تشنه بخون لاله سوسن
۸
زین روی زبان بدر فکندست
۹
چون نافۀ مشک نا رسیده
۱۰
لاله همه کوه و در فکندست
۱۱
آمیخته خون و مشک با هم
۱۲
بی قیمت و بی خطر فکندت
۱۳
آهویی رمیده گویی آنرا
۱۴
از ترس برهگذر فمندست
۱۵
آب دهن سحاب نرگس
۱۶
در دیدةۀ بی بصر فکندست
۱۷
بلبل ز قدوم گل در اطراف
۱۸
آوازۀ شور و شر فکندست
۱۹
از آب سنان کشیده سوسن
۲۰
وز آتش گل سپر فکندست
۲۱
ز اندیشه بخویشتن فرو شد
۲۲
تا بر رخ گل نظر فکندست
۲۳
گویی همه شب شراب خوردست
۲۴
نرگس که چو مست سرفکندست
۲۵
نی نی که ز شرم چشم یارم
۲۶
خود را بخراب در فکندست

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.