متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۱۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ندانم غنچه را بلبل چه گفتست
۲
که بس خونین دل و چهره کشفتست
۳
مگر رازی که او را با صبا بود
۴
یکایک فاش در رویش بگفتست
۵
تو گویی آتش افتادست در خار
۶
ز بس گلها که از گلبن شکفتست
۷
بجز در حلقۀ لاله نیایی
۸
گهر هایی که چشم ابر سفتست
۹
اگر چه فتنۀ باغست نرگس
۱۰
بدان شادم که آخر فتنه خفتست
۱۱
صبا کرد آشکارا بر سر چوب
۱۲
هر آن خرده که گل در دل نهفتست
۱۳
دو سر در یک قدم بنمود نرگس
۱۴
بنا میزد، چه زیبا طاق و جفتست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.