متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۶۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
سحرگهان که دم صبح در هوا گیرد
۲
صبا چراغ گل از شمع روز واگیرد
۳
بگرید ابر بهاری و غنچه از سر لطف
۴
سرشک او همه در دامن قبا گیرد
۵
هر آنچه سوسن آزاد بر زبان راند
۶
ز خوش زبانی او زود در صبا گیرد
۷
چو افتد آتش خورشید در حراقة شب
۸
چراغ لاله از و روشنی فرا گیرد
۹
ز شرم روی بتم گل چنان برآید سرخ
۱۰
که پای تا سر او آتش حیا گیرد
۱۱
رشک ژاله زرخسار لاله رونق یافت
۱۲
کهر هر اینه از جوهری بها گیرد
۱۳
چنین که گل بجوانی و حسن مغرورست
۱۴
حدیث بلبل عاشق درو کجا گیرد؟
۱۵
ز تنگ چشمی غنچه اگر چه زر دارد
۱۶
دهدن برابر گشاید و زو عطا گیرد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.