متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۷۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
باد صبا بین که چها می کند
۲
کس نکند آنچه صبا می کند
۳
مست بگلزار رود بامداد
۴
عربده با شاخ و گیا میکند
۵
طیرة طفلان چمن می دهد
۶
بازیکی بس بنوا می کند
۷
زلف ریاحین و گریبان شاخ
۸
می کشد و باز رها می کند
۹
می فکند در کله لاله خاک
۱۰
پیرهن غنچه قبا می کنند
۱۱
سیم همی ریزد و زر می کشد
۱۲
باغ پر از برگ و نوا می کند
۱۳
هیچ نمی دانم کین خاک پای
۱۴
این همه بخشش ز کجا می کند
۱۵
زانکه نقاب از رخ گل دور کرد
۱۶
بلبلش از شاخ دعا می کند
۱۷
سست شد از خنده گل خیره خند
۱۸
بس که صبا شعبده ها می کند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.